பங்காளிங்க..

Friday, August 19, 2011

மடியில் தலைவைத்து

















வயல்வெளி
பார்த்து
வறட்டி தட்டி
ஓணாண் பிடித்து
ஓடையில் குளித்து
எதிர்வீட்டில் விளையாடி
எப்படியோ படித்த நான்
ஏறிவந்தேன் நகரத்துக்கு !

















சிறு
அறையில் குறுகிப் படுத்து
சில மாதம் போர்தொடுத்து
வாங்கிவிட்ட வேலையோடு
வாழுகிறேன் கணிப்பொறியோடு !

















சிறிதாய்த்
தூங்கி
கனவு தொலைத்து
காலை உணவு மறந்து
நெரிசலில் சிக்கி
கடமை அழைக்க
காற்றோடு செல்கிறேன்
காசு பார்க்க !

மனசு தொட்டு
வாழும் வாழ்க்கை
மாறிப் போகுமோ ?









மௌசு தொட்டு
வாழும் வாழ்க்கை
பழகிப் போகுமோ ?

வால்பேப்பர் மாற்றியே
வாழ்க்கை
தொலைந்து போகுமோ ?

சொந்த பந்த
உறவுகளெல்லாம்
ஷிப் பைலாய்
சுருங்கிப் போகுமோ?

வாழ்க்கை
தொலைந்து போகுமோ
மொத்தமும்!
புரியாது
புலம்புகிறேன்
நித்தமும்!

தாய் மடியில் தலைவைத்து
நிலவு முகம் நான் ரசித்து
கதைகள் பேசி
கவலைகள் மறந்த காலம்
இனிதான் வருமா ?

இதயம் நனைத்த
இந்த வாழ்வு
இளைய தலைமுறைக்காவது
இனி கிடைக்குமா ?










சொந்த மண்ணில்
சொந்தங்களோடு
சோறு திண்பவன்
யாரடா ?
இருந்தால் அவனே
சொர்க்கம் கண்டவனடா!

- மின்சார சிவா

3 comments:

  1. சொந்த மண்ணில்
    சொந்தங்களோடு
    சோறு திண்பவன்
    யாரடா ?
    இருந்தால் அவனே
    சொர்க்கம் கண்டவனடா!


    அருமை அருமை
    சூழ் நிலைக் கைதிபோல்
    வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில்
    கனவுகளைத் தொலைத்தவர்களின்
    மன நிலையை மிகச் சரியாக
    விளக்கிப் போகும் பதிவு அருமை
    படங்களுடன் பதிவும் அற்புதம்
    தொடர வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
  2. தமிழ் மணம் 2

    ReplyDelete
  3. நல்ல கவிதை. வாழ்த்துக்கள்.
    சிறகு முளைத்தால் பறக்க வேண்டியது தான்.
    வயிற்றுக்காக, நல்ல பிழைப்புக்காக நாம் கொடுக்கும் விலைகள் இவை.
    நன்றி.
    http://rathnavel-natarajan.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html

    ReplyDelete

நிறையோ குறையோ எதுவானாலும் சொல்லுங்க, புதுசா வர்றவங்க உங்க பெயரையும் சேர்த்து போடுங்க...